จิตทรงพลัง จิตรักและจิตบังคับตน ทั้งหมดเป็นผลพระวิญญาณที่สถิตในเรา ความใกล้ชิดติดสนิทพระเจ้าสำคัญ ช่วยให้ชนะความกลัวทั้งสิ้น
.png)
คำถามก่อนเรียน:
1)
ตามความคิดของท่าน ความกลัวมีประโยชน์หรือไม่
2)
คนที่มีความกลัว กังวลอยู่เสมอมีผลต่อชีวิตอย่างไร
เกริ่นนำ: ความกลัวกับความกล้าบ้าบิ่น
ความกลัวไม่ได้มีแต่โทษเสมอไป
ส่วนความกล้าที่มากเกินจนขาดสติยั้งคิดเป็นโทษ มนุษย์มีทั้งความกลัวกับความกล้า
บางคนเห็นงูแล้วกลัวและรีบอยู่ห่าง
ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่างูนั้นมีพิษหรือไม่ ความกลัวเช่นนี้ช่วยให้ระวังตัว
ยึดหลักปลอดภัยไว้ก่อน ความกลัวของเด็กช่วยให้พ้นภัย เช่น ขึ้นลงบันไดอย่างระวัง
พระเจ้าประทานความกล้าหาญแต่ไม่ใช่กล้าบ้าบิ่น
ขาดสติ ไม่ยับยั้งชั่งใจ คริสเตียนไม่ขับรถด้วยความประมาทโดยคิดว่าพระองค์ปกป้องเสมอ
ได้อธิษฐานให้ทูตสวรรค์รายล้อมคุ้มครองแล้ว
บ่อยครั้งความกลัวขัดขวางน้ำพระทัยพระเจ้า
ขัดขวางงานรับใช้ คริสเตียนจึงต้องรู้วิธีเอาชนะความกลัว
2ทธ.1:7
เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
For the Spirit God
gave us does not make us timid, but gives us power, love and self-discipline.
ในบริบทเปาโลสอนทิโมธีว่าต้องกล้าใช้ของประทานและประกาศข่าวประเสริฐ
เหตุเพราะทิโมธีเป็นแค่เด็กหนุ่ม และกลัวอันตรายจากข่าวประเสริฐ
2ทธ.1:6-8
6 อันของประทานของพระเจ้าซึ่งมีอยู่ในท่าน
โดยที่ข้าพเจ้าได้เอามือวางบนท่านนั้น ขอเตือนว่าท่านจงกระทำให้รุ่งเรืองขึ้น
7 เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
8
อย่าละอายที่จะเป็นพยานฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
หรือฝ่ายตัวข้าพเจ้าที่ถูกจำจองอยู่เพราะเห็นแก่พระองค์ แต่จงมีส่วนในการยากลำบาก
เพื่อเห็นแก่ข่าวประเสริฐ โดยอาศัยฤทธิ์เดชแห่งพระเจ้า
1. ความหวาดกลัว 3 เวลา:
ความบาปทำให้มนุษย์เสื่อมจากพระสิริ
กลายเป็นคนขี้ขลาด บางครั้งหวาดกลัวเกินเหตุ
ความหวาดกลัว 3 เวลา
1) หวาดกลัวอดีต
บางคนหวาดกลัวอดีต คิดถึงบางเหตุการณ์ในอดีตแล้วรู้สึกหวาดกลัว
ขยาดกลัว เช่น ไม่กล้าว่ายน้ำเพราะเคยจมน้ำมาก่อน
รีบหนีห่างสุนัขเสมอเพราะเคยโดนกัด ไม่อยากลงมือทำเพราะเคยล้มเหลว
(แค่คิดก็กลัวแล้ว)
2) หวาดกลัวปัจจุบัน
บางคนหวาดกลัวปัจจุบัน
สถานการณ์ที่กำลังเผชิญ อาจอยู่ในสภาพแวดล้อมที่บีบบังคับ มีคนคิดร้ายอยู่เสมอ
จึงหวาดกลัวตลอดเวลา เช่น ทำงานด้วยความระแวงเพราะนายจ้างหรือเพื่อนที่ทำงานชอบรังแก
ใส่ร้าย
3) หวาดกลัวอนาคต
บางคนหวาดกลัวอนาคต กังวลเกินเหตุ
หวาดกลัวเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นและอาจไม่เกิดขึ้นเลย (คิดไปเอง) เช่น ยังไม่เริ่มเพาะปลูกก็กังวลว่าจะเสียหายเพราะน้ำแล้ง
เมื่อใกล้เก็บเกี่ยวก็กลัวว่าจะเกิดน้ำท่วม นักศึกษากลัวทำข้อสอบไม่ได้ กังลว่าข้อสอบยากเกินไป
1.1 ความวิตกกังวลพาใจออกนอกพระคริสต์
ทุกครั้งที่หวาดกลัว วิตกกังวล
ต้องรีบทบทวนตัวเองว่าตัวเรายังอยู่ในทางของพระเจ้าหรือไม่
ยังให้พระเจ้าครอบครองความคิดของเราหรือไม่ หรือเตลิดออกจากพระองค์เสียแล้ว
อธิบายขยายความ:
บางครั้งความพยายามแก้ปัญหา (แม้ทำด้วยความตั้งใจดี) จดจ่อกับสถานการณ์
ทำให้ใจออกห่างจากพระเจ้าไปอยู่ที่ตัวปัญหา
ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งอยู่กับปัญหาและตัวเอง (ที่กำลังพยายามแก้ปัญหา)
ความผิดพลาดจึงอยู่ที่ปล่อยให้สถานการณ์พาเราออกห่างจากพระเจ้า
ผลคือเปิดช่องให้มารซาตานเข้าแทรก
เริ่มเกิดความคิดแปลกๆ ที่อยู่นอกทางพระเจ้า
จากความตั้งใจดีกลายเป็นอารมณ์ขุ่นมัวและเลวร้ายลง อารมณ์ความคิดแง่ลบปกคลุมจิตใจ
ยิ่งเวลาผ่านไปความเป็นตัวเองกับอำนาจวิญญาณชั่วยิ่งทำงานเข้าครอบครองมากขึ้น
อำนาจวิญญาณชั่วนี่แหละที่สร้างความหวาดกลัว
วิตกกังวล ขาดสันติสุข
2ทธ.1:7 เตือนผู้เชื่อว่าถ้าเราขลาดกลัว ความรักหดหาย ไม่สามารถบังคับตนได้ดี
(เช่น เริ่มอารมณ์ร้าย ขุ่นมัว คิดแง่ลบ คิดในทางอธรรม)
แสดงว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
สรุป
การจดจ่อกับปัญหาต่อเนื่องยาวนาน
หากไม่ระวังอาจเป็นเหตุให้ผู้เชื่อหลุดออกจากทางพระเจ้า
ปล่อยให้ความความคิดอารมณ์ส่วนตัวกับวิญญาณชั่วเข้าแทรก เกิดความเครียด วิตก หวาดกลัว
ความรักกับสันติสุขหายไป
ทางแก้เรื่องนี้คือต้องตั้งเวลาแสวงหาพระเจ้าส่วนตัว
สัมผัสพบพระองค์สม่ำเสมอ อยู่ในชุมชน
สามัคคีธรรมกับพี่น้องคริสเตียนด้วยการไปคริสตจักร การเข้ากลุ่มต่างๆ
อธิษฐานฝากภาระไว้กับพระองค์
1.2 ความหวาดวิตกชักนำให้ทำบาป
บ่อยครั้งที่ความกังวลหวาดวิตกไม่อยู่ในความคิดเท่านั้น
สิ่งที่แรกเริ่มเพียงเป็นแค่ความคิดกลายเป็นการทำบาป
1.2.1 กรณีตัวอย่าง ซาอูล
พระเจ้าสถิตกับดาวิดจึงรบชนะอย่างยิ่งใหญ่
ผลงานโดดเด่นกว่ากษัตริย์ซาอูลๆ กังวลว่าอำนาจของตนไม่มั่นคง (8) จึงพยายามกำจัดดาวิด
1ซมอ.18:6-8,
14-15
6 อยู่มาเมื่อดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตียนั้น
กำลังเดินทางกลับบ้าน พวกผู้หญิงก็ออกมาจากหัวเมืองอิสราเอล
ร้องเพลงและเต้นรำต้อนรับพระราชาซาอูลด้วยรำมะนา ด้วยเพลงร่าเริง
และด้วยเครื่องดนตรี
7 และเมื่อพวกผู้หญิงเต้นรำรื่นเริงกันอยู่นั้นก็ขับร้องรับกันว่า
"ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ"
8 ซาอูลทรงกริ้วนัก
คำที่ร้องกันนั้นไม่เป็นที่พอพระทัยพระองค์เลย พระองค์ตรัสว่า
"เขาสรรเสริญดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนเราเขาว่าฆ่าแต่เพียงเป็นพันๆ นอกจากราชอาณาจักรแล้ว
ดาวิดจะได้อะไรอีกเล่า"
14 ดาวิดกระทำอะไรก็สำเร็จทุกประการ
เพราะพระเจ้าทรงสถิตกับเธอ
15 เมื่อซาอูลทรงเห็นว่าดาวิดได้กระทำความสำเร็จยิ่งก็ทรงเกรงกลัวดาวิด
2. จิตแบบพระเจ้า 3 ประการ จาก 2ทธ.1:7
2ทธ.1:7 เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
เปาโลเตือนว่าทิโมธีว่าพระเจ้าไม่ได้สร้างให้ผู้เชื่อขลาดกลัว
(ขี้ขลาด หวาดกลัวอยู่เสมอ) แต่ทรงประทานจิตแบบพระเจ้า
พระคำข้อนี้ให้หลักสำคัญว่าถ้าจะเอาชนะความกลัว
ต้องมีจิตแบบพระเจ้า
จิตแบบพระเจ้า 3 ประการ จาก 2ทธ.1:7
1)
จิตทรงพลัง (power)
2)
จิตรัก (love)
3) จิตบังคับตน (self-discipline)
เมื่อมีจิตแบบพระเจ้า
ผู้นั้นจะสำแดงพลังอำนาจ อยู่ในบรรยากาศแห่งรักในพระคริสต์ มีชัยเหนือบาป สามารถดำเนินชีวิตบริสุทธิ์ชอบธรรม
2.1 รากศัพท์
2ทธ.1:7
เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
For the Spirit God gave us does not make us timid, but gives
us power, love and self-discipline. (NIV)
For God has not given us a spirit of fear, but of power and
of love and of a sound mind. (NKJV)
"for God did not give us a spirit
of cowardice, but rather a spirit of power and of love and of
self-discipline." (NRSV)
คำว่า “Spirit God” (NIV) เป็นการใช้คำเพื่อรอคำขยาย
“power, love and self-discipline” หรือเท่ากับ Spirit of power, love and self-discipline (จิตทรงพลัง จิตรัก จิตบังคับตน) สอดคล้องตรงกับ NRSV
รากศัพท์
“ขลาดกลัว” (timid) มาจากคำว่า δειλίας (deilias, เด-ลี-อัส)
หมายถึง ขี้ขลาดตาขาว (cowardice, timidity)
รากศัพท์คำว่า
“รัก” คืออากาเป้
รากศัพท์
”การบังคับตนเอง” (self-discipline หรือ a sound mind) คือ σωφρονισμός (so-fro-nee-SMOS) หมายถึง การมีวินัยในตนเอง การฝึกฝนตนเอง (self-discipline) สติสัมปชัญญะ มีสติ (sound mind) การรู้จักบังคับตน
การยับยั้งชั่งใจ (self-control)
พระเจ้าประทานจิตทรงพลัง จิตรัก
จิตบังคับตน ดังรายละเอียดต่อไปนี้
3. จิตทรงพลัง (spirit of power)
3.1 จิตทรงพลังเพราะมีพระเจ้า
พระคัมภีร์สอนว่าผู้เชื่อต้องมีจิตทรงพลัง
(spirit of power) เพราะพระองค์ทรงฤทธิ์อำนาจเหนือทุกสิ่ง คริสเตียนใช้สิทธิอำนาจของพระองค์ให้ผ่านพ้นทุกสถานการณ์
ประกาศชัยชนะของพระคริสต์
มธ.16:13-19
13 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเขตเมืองซีซารียา
ฟีลิปปี จึงตรัสถามพวกสาวกของพระองค์ว่า
"คนทั้งหลายพูดกันว่าบุตรมนุษย์เป็นผู้ใด"
14 เขาจึงทูลตอบว่า
"เขาว่าเป็นยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา แต่บางคนว่าเป็นเอลียาห์
และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือเป็นคนหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะ"
15 พระองค์ตรัสถามเขาว่า "แล้วพวกท่านเล่า
ว่าเราเป็นใคร"
16 ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า
"พระองค์ทรงเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่"
17 พระเยซูตรัสกับเขาว่า
"ซีโมนบุตรโยนาห์เอ๋ย ท่านก็เป็นสุขเพราะว่ามนุษย์มิได้แจ้งความนี้แก่ท่าน
แต่พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงแจ้งให้ทราบ
18 ฝ่ายเราบอกท่านว่าท่านคือเปโตร {ภาษากรีกว่า เปโตร} และบนศิลา {ภาษากรีกว่า เปตรา} นี้
เราจะสร้างคริสตจักรของเราไว้ และพลังแห่งความตายจะมีชัยต่อคริสตจักรนั้นหามิได้
19 เราจะมอบลูกกุญแจแผ่นดินสวรรค์ให้ไว้แก่ท่าน
ท่านจะกล่าวห้ามสิ่งใดในโลก สิ่งนั้นก็จะถูกกล่าวห้ามในสวรรค์
เมื่อท่านจะกล่าวอนุญาตสิ่งใดในโลก สิ่งนั้นจะกล่าวอนุญาตในสวรรค์ด้วย"
I will give you the keys of the kingdom of heaven; whatever
you bind on earth will be bound in heaven, and whatever you loose on earth will
be loosed in heaven.”
มก.16:17-18
17 มีคนเชื่อที่ไหนหมายสำคัญเหล่านี้จะบังเกิดขึ้นที่นั้น
คือเขาจะขับผีออกโดยนามของเรา เขาจะพูดภาษาแปลกๆ
18 เขาจะจับงูได้ ถ้าเขากินยาพิษอย่างใด
จะไม่เป็นอันตรายแก่เขา และเขาจะวางมือบนคนไข้คนป่วย
แล้วคนเหล่านั้นจะหายโรค"
ต้องยึดมั่นว่าพระเจ้ามีชัยเหนือทุกสิ่ง
คริสเตียนกำลังฟื้นฟูให้มีจิตทรงพลังอย่างพระองค์
แม้ผู้เชื่อไม่สมบูรณ์และเผชิญเหตุร้าย
หวาดกลัว วิตกกังวล แต่จะเป็นเพียงชั่วคราว พระองค์จะทรงนำย่างเท้าของเขาสู่สวัสดิภาพที่ยั่งยืนถาวร
สดด.37:23-24
23 ถ้าพระเจ้าทรงนำย่างเท้าของมนุษย์คนใด
และคนนั้นพอใจในมรรคาของพระองค์
24 แม้เขาล้ม
เขาจะไม่ถูกเหวี่ยงลงเหยียดยาวเพราะว่าพระหัตถ์พระเจ้าพยุงเขาไว้
ยรม.29:11 พระเจ้าตรัสว่า
เพราะเรารู้แผนงานที่เรามีไว้สำหรับเจ้า เป็นแผนงานเพื่อสวัสดิภาพ
ไม่ใช่เพื่อทุกขภาพ เพื่อจะให้อนาคตและความหวังใจแก่เจ้า
"For I know the plans I have for you," declares
the LORD, "plans to prosper you and not to harm you, plans to give you
hope and a future."
อธิบายขยายความ:
คริสเตียนไม่ได้สร้างจิตทรงพลังด้วยความสามารถของตนเอง
แต่ด้วยการพึ่งพา ใช้สิทธิอำนาจของพระองค์ ทรงอยู่ใกล้และช่วยเราในทุกสถานการณ์
เหตุที่เป็นเช่นนี้ไม่ใช่เพราะคริสเตียนอ่อนแอมาก ทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้เลย
แต่ผู้เชื่อทำตามคำสอน ดำเนินชีวิตตามพระวจนะ หนึ่งในคำสอนคือให้ติดสนิท ดำเนินชีวิตร่วมกับพระองค์
มีชีวิตแห่งการอธิษฐาน ใช้สิทธิอำนาจ ตระหนักว่าอยู่ในสงครามฝ่ายวิญญาณ
ชีวิตฝ่ายวิญญาณต้องใช้ฤทธิ์อำนาจฝ่ายวิญญาณ
ยน.15:4-7
4 จงเข้าสนิทอยู่ในเรา และเราเข้าสนิทอยู่ในท่าน
แขนงจะออกผลเองไม่ได้ นอกจากจะติดอยู่กับเถาฉันใด ท่านทั้งหลายก็จะเกิดผลไม่ได้
นอกจากจะเข้าสนิทอยู่ในเราฉันนั้น
5 เราเป็นเถาองุ่น ท่านทั้งหลายเป็นแขนง
ผู้ที่เข้าสนิทอยู่ในเราและเราเข้าสนิทอยู่ในเขา ผู้นั้นก็จะเกิดผลมาก
เพราะถ้าแยกจากเราแล้วท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย
6 ถ้าผู้ใดมิได้เข้าสนิทอยู่ในเรา
ผู้นั้นก็ต้องถูกตัดทิ้งเสียเหมือนแขนง แล้วก็เหี่ยวแห้งไป และถูกเก็บเอาไปเผาไฟ
7 ถ้าท่านทั้งหลายเข้าสนิทอยู่ในเรา
และถ้อยคำของเราฝังอยู่ในท่านแล้ว ท่านจะขอสิ่งใด ซึ่งท่านปรารถนาก็จะได้สิ่งนั้น
คริสเตียนผู้เชื่อคือผู้ดำเนินไปกับพระเจ้าของเขา (ขีดเส้นใต้ 2 เส้น)
4. จิตรัก (spirit of love)
คำว่า
“ความรัก” คือรักของพระเจ้า (อากาเป้) ไม่ใช่รักแบบมนุษย์ทั่วไป
4.1 ความรักขจัดความกลัว
1ยน.4:18 ในความรักนั้นไม่มีความกลัว
แต่ความรักที่สมบูรณ์นั้นก็ได้ขจัดความกลัวเสีย
เพราะความกลัวเข้ากับการลงโทษและผู้ที่มีความกลัวก็ยังไม่มีความรักที่สมบูรณ์
“ในความรักนั้นไม่มีความกลัว” ที่ใดมีรักสมบูรณ์ที่นั่นปราศจากความกลัว
“ผู้ที่มีความกลัวก็ยังไม่มีความรักที่สมบูรณ์”
อธิบายขยายความ: ความรักที่กำลังกล่าวถึงไม่ใช่ความรักทั่วไป
แต่เป็นความรักของพระเจ้า (อากาเป้) อากาเป้เท่านั้นที่เป็นความรักสมบูรณ์
และผู้เชื่อต้องรับอย่างสมบูรณ์
ถ้ารับอากาเป้เพียงบางส่วนก็ยังไม่ใช่รักที่สมบูรณ์
คริสเตียนไม่กลัวแม้กระทั่งการพิพากษาของพระเจ้า เพราะทรงไถ่เราแล้ว
ขออากาเป้อยู่เต็มล้นในเราเถิด
4.2 เพราะรักจึงกล้า
ตรงข้ามกับความกลัวคือความกล้า
เมื่อรักขจัดความกลัวจึงไม่ขวางความกล้า มีใจกล้าที่จะประกาศข่าวประเสริฐ
กล้าใช้ชีวิตตามแบบพระคริสต์ กล้าทำสิ่งที่ไม่เคยทำ กล้าแม้ยากลำบาก
กล้ายืนหยัดในความบริสุทธิ์ชอบธรรม มั่นใจว่าคือทางที่ดีที่สุดแม้มีอุปสรรคขวากหนาม
เหล่านี้สำเร็จได้โดยพระเจ้า
ด้วยการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
พระเยซูคือแบบอย่าง
“เพราะรักจึงกล้า” ข่าวประเสริฐถูกประกาศออกไป ความรอดมาถึงแล้ว การไถ่สมบูรณ์โดยพระองค์
มก.1:14-15
14 ครั้นยอห์นถูกอายัดแล้ว
พระเยซูได้เสด็จมายังแคว้นกาลิลี ทรงเทศนาประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า
15 และตรัสว่า "เวลากำหนดมาถึงแล้ว
และแผ่นดินของพระเจ้าก็มาใกล้แล้ว จงกลับใจเสียใหม่
และเชื่อข่าวประเสริฐเถิด"
ขอพระเจ้าเมตตาให้เรามีความกล้าอย่างพระองค์เถิด
รับการเติมเต็มด้วยความรักของพระคริสต์
4.3 พระเจ้าผู้ประทานอากาเป้แก่คริสเตียน
2ทธ.1:7 สอนว่าพระเจ้าประทานความรัก (อากาเป้) แก่คริสเตียน (ขีดเส้นใต้ 2 เส้น)
2ทธ.1:7 เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
รม.5:1,5
1 เหตุฉะนั้น
เมื่อเราได้เป็นคนชอบธรรมเพราะความเชื่อแล้วเราจึงมีสันติสุขในพระเจ้า
ทางพระเยซูคริสตเจ้าของเรา
5 และความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความเสียใจเพราะผิดหวัง
เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งเข้าสู่จิตใจของเรา
โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งพระองค์ได้ประทานให้แก่เราแล้ว
And hope does not put us to shame, because God’s love has
been poured out into our hearts through the Holy Spirit, who has been given to
us.
“ความรักของพระเจ้าได้หลั่งเข้าสู่จิตใจของเรา
โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งพระองค์ได้ประทานให้แก่เราแล้ว”
คริสเตียนสร้างอากาเป้ไม่ได้
ต้องรับจากพระเจ้าเท่านั้น และสำแดงอากาเป้โดยพระวิญญาณที่สถิตในเรา (ขีดเส้นใต้ 2
เส้น)
จงแสวงหาพระเจ้า
รับการเติมเต็มด้วยความรักของพระองค์เถิด
4.4 รับใช้พระเจ้าด้วยรักพระองค์
มีตัวอย่างที่ให้ข้อคิด
ดังนี้
นาย
ก รับใช้พระเจ้าเพราะอยากได้รับการยอมรับ อยากได้คำชมจากผู้นำ
การหนุนใจชมเชยไม่ผิด พระคัมภีร์สอนให้ทำเช่นนั้น แต่หากรับใช้พระเจ้าเพียงเพราะอยากได้การยอมรับ
“ความต้องการยอมรับ” จะกลายเป็นรูปเคารพ พยายามทำสิ่งต่างๆ
เพียงเพื่อให้เป็นที่ยอมรับ ไม่ได้ทำเพื่อพระเจ้าจริง
นาย
ข พยายามทำสิ่งต่างๆ เพราะกลัวโดนตำหนิ กลัวผลงานต่ำกว่าเกณฑ์ กลัวสู้คนอื่นไม่ได้
นาย ข จึงก้มหน้ารับใช้ต่อไปด้วยความกลัวนั้น
พระคัมภีร์สอนให้ยำเกรงพระเจ้า
เตือนคนที่ไม่เกิดผลหรือเกิดผลน้อย การประเมินผลเพื่อปรับปรุงเป็นเรื่องดี
แต่หากไม่เข้าใจ สิ่งเหล่านี้ผลักดันให้ นาย ข เป็นคริสเตียนที่ตกอยู่ในความกลัว วิตกกังวลด้วยเรื่องรับใช้พระเจ้า
“ความกลัววิตกกังวล” กลายเป็นรูปเคารพ เป็นคริสเตียนที่รับใช้พระเจ้าด้วยความหวาดกลัว
ไม่มีสันติสุข
ให้พระคุณความรักเป็นพลังขับเคลื่อนการรับใช้
การดำเนินชีวิตในพระเจ้า
5. จิตบังคับตน (spirit of self-discipline)
จิตบังคับตน
(spirit of self-discipline) คือ สามารถบังคับตนเอง
มีวินัยในตนเอง ฝึกฝนตนเอง (ไม่ต้องมีคนคอยบังคับ) มีสติ รู้จักยับยั้งชั่งใจ
มนุษย์พยายามหาทางควบคุมตัวเอง
แต่คริสเตียนผู้เชื่อไม่พยายามด้วยกำลังของตัวเองอย่างเดียว (กำลังตัวเองไม่พอ) ต้องมีพระวิญญาณที่สถิตในเราที่ให้กำลัง
ให้สติปัญญา คอยหนุนใจเตือนสติ อยู่ในทางแห่งความชอบธรรม
5.1 ตัวอย่างความสำคัญของการบังคับตน
นาย
ก นำคนรับเชื่อ 10 คนและติดตามดูแลอย่างดี
ทุกสัปดาห์นาย ก ชวนทั้ง 10 คนให้มาโบสถ์ไปแคร์ ทุกคนทำตามด้วยดี ไม่กี่ปีต่อมานาย
ก จากโลกนี้ไป และทั้ง 10 คนก็ไม่มาโบสถ์ไปแคร์อีกเลย
เรื่องนี้น่าจะเกินจริง แต่เป็นข้อคิดว่าทั้ง 10 คนสามารถบังคับตนหรือไม่
อธิบายให้ลึกกว่านี้คือ
ทั้ง 10 คนเชื่อพระเจ้าจริงแท้แค่ไหน อะไรเป็นเหตุที่มาโบสถ์ไปแคร์
เพราะมีใจแสวงหาพระเจ้า รักและเชื่อฟังพระองค์เป็นการส่วนตัว หรือเพียงเพราะการชักชวนของนาย
ก
การสร้างสาวกต้องให้
‘เป็นคริสเตียนด้วยตัวเขาเอง’ คำว่า ‘เป็นคริสเตียนด้วยตัวเขาเอง’
ในที่นี่หมายถึงผู้เชื่อคนนั้นตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตด้วยตัวเอง (กลับใจใหม่) ดำเนินชีวิตบริสุทธิ์ชอบธรรมด้วยการพึ่งพาติดสนิทพระองค์
ไม่ใช่เพราะเกรงใจใครบางคน กลัวเสียหน้า หรือทำเป็นพิธีให้ดูดี
ต้องให้เจตจำนงเสรี (free will) ของผู้นั้นตัดสินใจว่าเขาเป็นคริสเตียน
คำถาม: หากท่านไม่อยู่แล้ว สาวกที่ท่านสร้างสามารถยืนหยัดในความเชื่อต่อไปหรือไม่
เขาจะรับใช้เข้มแข็งอย่างที่ทำต่อหน้าท่านหรือไม่
ชุมชนมีส่วนสำคัญ
แต่ให้ชุมชนเป็นเครื่องช่วย สนับสนุนให้ ‘เป็นคริสเตียนด้วยตัวเขาเอง’
ความจริงที่น่าเศร้าคือ
หลายคนที่เคยไปโบสถ์ เคยเข้าคริสตจักรเด็ก (ชั้นรวี)
วันนี้เป็นผู้ใหญ่ที่ไม่ตั้งใจดำเนินชีวิตในทางพระเจ้า ไม่อยากเป็นคริสเตียนอย่างที่พระองค์ต้องการ
รักความบาปมากกว่า
เป็นไปได้ว่า
อาจต้องรอให้ตัวเอาจากโลกนี้ก่อนจึงจะสามารถรู้ผลการสร้างสาวก
5.2 ตัวอย่างเมื่อสิ้นยุคโยชูวา
วนฉ.2:7-13
7 ประชาชนทั้งหลายได้ปรนนิบัติพระเจ้าตลอดชีวิตของโยชูวา
และตลอดชีวิตของพวกผู้ใหญ่ที่มีอายุยืนนานกว่าโยชูวาผู้ซึ่งได้เห็นปวงมหกิจ
ซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำเพื่ออิสราเอล
8
โยชูวาบุตรนูนผู้รับใช้ของพระเจ้าสิ้นชีวิตเมื่ออายุได้หนึ่งร้อยสิบปี
9
เขาทั้งหลายก็ฝังท่านไว้ในเขตที่ดินมรดกของท่านที่เมืองทิมนาทเฮเรส
ในแดนเทือกเขาเอฟราอิมทิศเหนือของภูเขากาอัช
10 และชาตพันธุ์รุ่นนั้นทั้งสิ้น
ก็ถูกรวบไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขาอีกชาตพันธุ์หนึ่งก็เกิดขึ้นตามมา
เขาไม่รู้จักพระเจ้าหรือรู้พระราชกิจซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำเพื่ออิสราเอล
11
คนอิสราเอลก็กระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรพระเจ้า คือปรนนิบัติพระบาอัลทั้งหลาย
12
เขาได้ละทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา
ผู้ทรงนำเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์
และเขาทั้งหลายติดตามพระอื่นซึ่งเป็นพระของชนชาติทั้งหลายที่อยู่ล้อมรอบเขา
กราบไหว้พระเหล่านั้น กระทำให้พระเจ้าทรงพิโรธ
13 เขาทั้งหลายละทิ้งพระเจ้าไปปรนนิบัติพระบาอัล
และพวกพระอัชทาโรท
โยชูวานำชนชาติอิสราเอลยึดครองแผ่นดินคานาอันตามพระสัญญา
มีหมายสำคัญเกิดขึ้นหลายครั้ง เช่นการทำลายเมืองเยรีโคและเมืองอื่น
พระเจ้าทรงสถิตกับพวกเขา คนอิสราเอลในสมัยนั้นเห็นการอัศจรรย์มากมาย
แต่เมื่อสิ้นโยชูวา
คนอิสราเอลถอยห่างจากพระเจ้า (วนฉ.1:1, วนฉ.1:27-36, วนฉ.2:1-3) คนรุ่นใหม่ “เขาไม่รู้จักพระเจ้าหรือรู้พระราชกิจซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำเพื่ออิสราเอล”
และเริ่มนมัสการพระอื่น (วนฉ.3:4-7)
น่าประหลาดใจที่คนรุ่นใหม่ไม่รู้จักพระเจ้า
ต่างจากพ่อแม่ของพวก ทั้งๆ ที่คนรุ่นใหม่อยู่ในชุมชนที่มีกฎระเบียบเข้มงวดตั้งแต่เกิด
(อิสราเอลในสมัยธรรมบัญญัติ)
การที่พ่อแม่เชื่อพระเจ้า
อยู่ในชุมชนผู้เชื่อตั้งแต่เกิด
จึงไม่ใช่คำตอบว่าลูกหลานจะเชื่อติดตามพระเจ้าเสมอไป
พระคัมภีร์ใหม่เตือนใจเรื่อง
“อิสราเอลจำนวนมาก” ทำผิดต่อพระเจ้าพร้อมกัน
1คร.10:5-8
5 แต่ถึงกระนั้นก็ดีมีคนส่วนมากในพวกนั้นที่พระเจ้าไม่ทรงพอพระทัย
เราทราบได้ ก็เพราะว่าเขาล้มตายกันเกลื่อนกลาดในถิ่นทุรกันดาร
6 เหตุการณ์เหล่านี้เป็นเครื่องเตือนใจพวกเรา
ไม่ให้เรามีใจโลภปรารถนาสิ่งที่ชั่วเหมือนเขาเหล่านั้น
7 ท่านทั้งหลายอย่านับถือรูปเคารพเหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้กระทำ
ตามที่มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม
แล้วก็ลุกขึ้นเล่นสนุกสนาน
8 อย่าให้เราคบหญิงชั่วเหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้กระทำ
แล้วก็ล้มลงตายในวันเดียวสองหมื่นสามพันคน
การอยู่ร่วมกันเป็นชนชาติ (ชุมชน) มีกฎระเบียบเข้มงวด ไม่เป็นข้อสรุปว่าพวกเขาทั้งหมดจะติดตามเชื่อฟังพระเจ้าเสมอไป
การตัดสินใจเชื่อด้วยตัวเอง ด้วยเจตจำนงเสรี (free will) มีจิตบังคับตน
(อันมาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์) ต่างหากที่ช่วย ดังที่พระเจ้าต้องการให้ผู้เชื่อตัดสินใจเชื่อวางใจพระองค์ด้วยความสมัครใจ
การประกาศข่าวประเสริฐจึงไม่ใช้วิธีกดดันหรือจูงใจด้วยผลประโยชน์ฝ่ายโลก แต่ละคนต้องตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตด้วยความสมัครใจไม่ใช่โดยการบังคับ
พยายามให้อยู่ทางของพระเจ้าด้วยการช่วยเหลือของพระวิญญาณบริสุทธิ์
5.3 แบบอย่างผู้เชื่อที่พระเจ้าต้องการ
เรื่องสำคัญที่ต้องตระหนักคือ
พระเจ้าต้องการคนที่รักเชื่อฟังพระองค์ด้วยน้ำใสใจจริง ไม่หน้าไว้หลังหลอก จึงทดสอบทุกคนว่ารักเชื่อฟังพระองค์จริงหรือไม่
ข้อเตือนใจคือ
ไม่ใช่ผู้เชื่อทุกคนจะสามารถรักษาความเชื่อจนตลอดรอดฝั่ง
วันนี้เขาอาจกระโดดโลดเต้นชื่นชมยินดีในพระเจ้า แต่เมื่อวันแห่งการทดสอบทดลองครั้งสำคัญมาถึง
เมื่อต้องตัดสินใจเลือกระหว่างชีวิตเก่ากับชีวิตใหม่
เขาอาจไม่อยู่ในกลุ่มคนที่กระโดดโลดเต้นชื่นชมยินดีอีกแล้ว
สดด.11:4
พระเจ้าทรงสถิตในพระวิหารอันบริสุทธิ์ของพระองค์พระที่นั่งของพระเจ้าอยู่บนฟ้าสวรรค์
พระเนตรของพระองค์มองและทดสอบลูกหลานของมนุษย์
1ปต.1:6-7
6 ในความรอดนั้นท่านทั้งหลายชื่นชมยินดี
ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้ จำเป็นที่ท่านจะต้องทนทุกข์ทรมานชั่วขณะหนึ่งในการถูกทดลองต่างๆ
7 เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน
อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำ ซึ่งแม้เสียไปได้ก็ยังถูกลองด้วยไฟ
จะได้เป็นเหตุให้เกิดความสรรเสริญเกิดศักดิ์ศรีและเกียรติ
ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ
“เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน
อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำ”
5.3.1 กรณีตัวอย่างโยบ
โยบไม่ต่างจากผู้เชื่อคนอื่นที่เจอการทดสอบทดลอง โยบที่กล่าวถึงเป็นคนของพระเจ้าที่ดีรอบคอบ
(he is blameless)
โยบ.1:8 และพระเจ้าตรัสกับซาตานว่า
"เจ้าได้ไตร่ตรองดูโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่
ว่าในแผ่นดินโลกไม่มีใครเหมือนเขา เป็นคนดีรอบคอบและเที่ยงธรรม
เกรงกลัวพระเจ้าและหันเสียจากความชั่วร้าย"
Then the LORD said to Satan, “Have you considered my servant
Job? There is no one on earth like him; he is blameless and upright, a man who
fears God and shuns evil.”
โยบมีคุณสมบัติดีมากมาย
พระเจ้าสรุปสั้นๆ ว่าเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ดีเลิศเหนือคนอื่นๆ (“ในแผ่นดินโลกไม่มีใครเหมือนเขา”)
แล้วจึงขยายความว่าเป็นคนดีรอบคอบ เป็นคนเที่ยงธรรม เกรงกลัวพระเจ้า
หันจากความชั่วร้าย
ซาตานแย้งว่าที่โยบยำเกรงเพราะหวังพระพร
ถ้าพระองค์ไม่อวยพรเขาจะสาปแช่งพระเจ้า (คือปฏิเสธพระเจ้านั่นเอง)
โยบ.1:9-11
9 แล้วซาตานทูลตอบพระเจ้าว่า
"โยบยำเกรงพระเจ้าเปล่าๆ หรือ
10 พระองค์มิได้ทรงกั้นรั้วรอบตัวเขา
และครัวเรือนของเขา และทุกสิ่งที่เขามีอยู่เสียทุกด้านหรือ
พระองค์ได้ทรงอำนวยพระพรงานน้ำมือของเขา และฝูงสัตว์ของเขาได้ทวีขึ้นในแผ่นดิน
11 แต่ขอยื่นพระหัตถ์เถิด
และแตะต้องสิ่งของทั้งสิ้นที่เขามีอยู่
และเขาจะแช่งพระองค์ต่อพระพักตร์พระองค์"
และพระเจ้าอนุญาตให้มารทดลองโยบ
ในวันมหาวิบัติของโยบ
ท่านสอบผ่าน ยังรักยำเกรงพระเจ้าเช่นเดิม ไม่ต่อว่าพระเจ้า ไม่ต่อว่าใคร
โยบคือแบบอย่างผู้เชื่อที่พระเจ้าต้องการ
คนดีรอบคอบ ชนะการทดสอบทดลองครั้งใหญ่
การตัดสินใจ
พยายามด้วยตัวเอง การอยู่ในชุมชน ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องดี ควรทำอย่างยิ่ง
แต่ทั้งหลายทั้งปวงต้องนำให้ผู้เชื่อติดสนิทพระเจ้า อันนำสู่จิตทรงพลัง จิตรัก และจิตบังคับตน
2ทธ.1:7
เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา
แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ความรัก และการบังคับตนเองให้แก่เรา
For the Spirit God gave us does not make us timid, but gives
us power, love and self-discipline.
6. สรุป
คริสเตียนที่เติบโตสมบูรณ์จะปราศจากความกลัว
เต็มล้นด้วยพระวิญญาณ ความกลัวบางอย่างมีประโยชน์ในช่วงที่ยังไม่สมบูรณ์
ในสวรรค์ปราศจากความกลัว
จิตทรงพลัง
จิตรักและจิตบังคับตน ทั้งหมดเป็นผลพระวิญญาณที่สถิตในเรา
การใกล้ชิดติดสนิทพระเจ้าจึงสำคัญ รับอากาเป้ ช่วยให้ชนะความกลัวทั้งสิ้น
คำถามหลังคำสอน:
1) ท่านยังกลัวสิ่งใดหรือเรื่องใดมากที่สุด
2) แบ่งปันประสบการณ์ วิธีการส่วนตัวที่ช่วยให้ชนะความกลัว
------------------------